Senin, 18 Mei
Roma 12:9-21
12:9 Hendaklah kasih itu jangan pura-pura! Jauhilah yang jahat dan lakukanlah yang baik. 12:10 Hendaklah kamu saling mengasihi sebagai saudara dan saling mendahului dalam memberi hormat. 12:11 Janganlah hendaknya kerajinanmu kendor, biarlah rohmu menyala-nyala dan layanilah Tuhan. 12:12 Bersukacitalah dalam pengharapan, sabarlah dalam kesesakan, dan bertekunlah dalam doa! 12:13 Bantulah dalam kekurangan orang-orang kudus dan usahakanlah dirimu untuk selalu memberikan tumpangan! 12:14 Berkatilah siapa yang menganiaya kamu, berkatilah dan jangan mengutuk! 12:15 Bersukacitalah dengan orang yang bersukacita, dan menangislah dengan orang yang menangis! 12:16 Hendaklah kamu sehati sepikir dalam hidupmu bersama; janganlah kamu memikirkan perkara-perkara yang tinggi, tetapi arahkanlah dirimu kepada perkara-perkara yang sederhana. Janganlah menganggap dirimu pandai! 12:17 Janganlah membalas kejahatan dengan kejahatan; lakukanlah apa yang baik bagi semua orang! 12:18 Sedapat-dapatnya, kalau hal itu bergantung padamu, hiduplah dalam perdamaian dengan semua orang! 12:19 Saudara-saudaraku yang kekasih, janganlah kamu sendiri menuntut pembalasan, tetapi berilah tempat kepada murka Allah, sebab ada tertulis: Pembalasan itu adalah hak-Ku. Akulah yang akan menuntut pembalasan, firman Tuhan. 12:20 Tetapi, jika seterumu lapar, berilah dia makan; jika ia haus, berilah dia minum! Dengan berbuat demikian kamu menumpukkan bara api di atas kepalanya. 12:21 Janganlah kamu kalah terhadap kejahatan, tetapi kalahkanlah kejahatan dengan kebaikan!
Manungsa asring disebat mahkluk sosial, artosipun bilih manungsa mboten saged gesang piyambak tanpa sesambetan kaliyan tiyang sanes. Menika gadhah artos salah setunggaling tiyang badhe ngraosaken gesang dados manungsa ingkang limrah bilih piyambakipun nggadhahi sesambetan kaliyan tiyang sanes. menika ingkang mbentenaken antawis manungsa lan titah sanesipun
Gesang kebaking katresnan tumrap sinten kemawon inggih menika ciri umat kagungannipun Gusti. Dhawuhipun Gusti Allah ingkang utami inggih menika tresna kaliyan sinten kemawon. Nindakaken mboten namung karana dados mahkluk sosial nanging amargi Gusti Allah inggih punika menika asih. Supados nindakaken katresnan kanthi sae lan leres, Gusti Yesus nyuwun umat-ipun tansah ndhasaraken dhiri ing sesambetan ingkang kiyat kaliyan Panjenenganipun, Amargi Gusti Allah piyambak lumantar Yesus Kristus sampun tresna tumrap umat-ipun kanthi masyarahaken nyawa-ipun .
Sedaya tiyang Kristen saking lare dumugi tiyang sepuh gampil wicanten bab katresnan sanadyan kasunyatanipun gesang kula lan panjenengan asring benten kaliyan gesang ing katresnan. Wonten saperangan tiyang ingkang gadhah pamanggih bilih rikala mboten gadhah masalah kaliyan sanes lan tansah mesem lan sae kaliyan tiyang sanes mila sampun gesang ing katresnan. Nanging lumantar waosan dinten kula lan panjenengan sianu saking Paulus kados pundi caranipun setunggaling tiyang Kristen gesang ing katresnan menika. Sumangga kula panjenengan nindakaken katresnan kanthi tulusing manah, mboten namung ing njawi kemawon.
