Senin Kliwon, 31Agustus 2026 REAL FRIENDS OR JUST FOLLOWERS? Wulang Bebasan 17:17 ————————————————————————————————————————– Real friends punika tegesipun mitra kang sejati utawi sakhabat kang sejati.  Just follower punika tegesipun tiyang ingkang anut-anut.  Kekalih tembung punika asring dipun ginakaken dening generasi anem samange ingkang kasebat Gen-Z.  Kitab Wulang Bebasan 17:17 mratelakaken,” Mitra, selawasé ngétokaké katresnané, lan ing mangsa karibedan ngétokaké pasedulurané.”  Saking waosan punika, satunggaling piwucal ingkang saged dipun sinaoni inggih punika bilih ingkang dipun wastani mitra utawi sakabat punika kedah ngetingalaken katresnan ing mangsa punapa kemawon, langkung-langkung ing mangsa karibedan.  Lan ing mangsa karibedan punika malah-malah kedah sangsaya ngetingalaken katresnanipun kados dene sadherek tunggal kulawarga.  Ananging punapa kados makaten kasunyatanipun?  Tetembungan ‘ada uang abang disayang, tidak ada uang abang ditendang’, punika sayektosipun mboten nggambaraken kulawarga utawi tiyang ingkang pacaran kemawon, ananging saged nggambaraken kawontenan hubungan kemayarakatan ing samangke.  Jamanipun nembe jaya, artanipun mberah utawi kathah, kathah rencang, sadherek ingkang nyaket.  Pamrihipun supados sami kalepetan ing kamulyan.  Ananging rikalanipun usahanipun jatuh utawi ambruk, sampun mboten gadhah punapa-punapa, tiyang-tiyang ingkang suwau raket lajeng sami ngedohi.  Ing alkitab sampun wonten conto inggih menika menggah gesangipun Ayub.  Rikala Ayub gesang mulya, dipun subya-subya.  Ananging rikala Ayub nandhang sangsara, tiyang-tiyang sami ngedohi, malah semahipun piyambak inggih lajeng nyupatani. (Ayub 2:9) Ananging menawi gesang kita punika supados saged dados conto patuladhan dhateng tiyang-tiyang ing sakiwa tengen kita, gesang kita mboten namung dados tiyang ingkang namung onat-anut tiyangsanes kemawon utawi mawi tetembungan jaman samangke dados ‘follower’ kemawon.  Ananging kedahipun saged dados ‘real friend’ inggih punika mitra sejati tumrap rencang kita mirungganipun sadharek ing patunggilan. Inggih punika ingkang saestu-estu ngetingalaken raos simpati lan empati rikalanipun sadherek kita punika nandhang kasisahan.  Sampun malam ngedohi rikalanipun sadherek punika ngraosaken kahanan ingkang awrat, awit inggih makaten punika sayektosipun dados rencang utawi mitra ingkang sejati. Gusti Yesus sampun paring tuladha kanthi ngurbanaken dhiri, sinalib seda nebus dosa kalepatanipun para mitra, sakabat, malah dhateng tiyang ingkang memengsahi Panjenenganipun! (Suyito Basuki).

Minggu Wage, 30 Agustus 2026 NGRIMATI PEPANTHANIPUN GUSTI Yokanan 21:15 ————————————————————————————————————————– Satunggal wekdal, tetanggi ingkang taksih sadherek kaliyan semah, ngintun irisan woh waluh.  Ngandikanipun dhateng semah kula,”Iki waluh saka kebon, tak bagi-bagi, njenengan tak aturi sithik, ben wrata.  Kana-kana ya tak aturi,” makaten tembungipun.  Kula mangertos ingkang dipun maksudaken waluh kebon punika.  Dados ing sisih griya kula wonten kebon ingkang dipun jaraken sawetawis wekdal ingkang mboten dipun tanduri punapa-punapa.  Kebonan ingkang taksih kagunganipun salah satunggaling sadherek saking semah punika badhe dipun tumbas tiyang ananging mboten siyos awit ingkang badhe tumbas punika tilar donya.  Kebonan dados jembrung.  Ananging wonten thukulan taneman waluh ingkang dados taneman ingkang ageng saha ngrembaka.  Waluh punika mboten kanyana-nyana ngedalaken uwoh ingkang lajeng saged dipun undhuh saha dipun bage-bage lan dipun kintun dhateng para sadherek lan tangga tepalih, sinaosa namung sakedhik-sakedhik.  Samangke kebonan punika dipun resiki mbok menawi nggadhahi pangangkah, mangke menawi sampun ungsumipun jawah badhe dipun tanemi waluh utawi taneman punapa malih makaten.  Kula ing batos nggadhahi manah ingkang kados makaten,”Lha ya, kebonan jembrung wae isih bisa ngasilake woh nadyan winates, apa maneh yen wis diresiki, ditanduri lan diopeni, mendah kebonan iku bakal akeh ngasilake.” Gusti Yesus nate miterang bab katresnanipun Petrus lan dhawuh supados Petrus ngengon cempe-cempe ingkang dados pepanthanipun Gusti. Pangandikanipun Gusti makaten,”Simon, anaké Yohanes, apa katresnanmu marang Aku ngungkuli katresnanmu marang wong-wong iki?” Wangsulané Pétrus: “Inggih Gusti, Gusti pirsa kawula tresna dhateng Panjenengan.” Pangandikané Gusti Yésus: “Cempé-cempé-Ku padha engonen!”  (Yokanan 21:15)  Tembung ‘engonen’ punika menawi ing saweneh terjemahan alkitab basa Inggris katelah mawi tembung ‘feed’ ingkang tegesipun ‘wenehana pangan’.  Alkitab terjemahan Bahasa Indonesia Sehari-hari mratelakaken ‘peliharalah’.  Ing basa Yunani nedahaken tembung ‘bosko’ ingkang mawi teges paring tetedhan ingkang nggambaraken tugasipun guru Kristen mbiwarakaken karaharjan karohanen warganing pasamuwan ing sadaya samukawis.  Elok sanget! Pitakenanipun, punapa para guru Kristen samangke lan ugi tamtunipun para pangoning pasamuwan pepanthanipun Gusti estu-estu nindakaken pakaryan punika kanthi kawicaksananipun Gusti utawi kosokwangsulipun anggenipun nindakaken pakaryan punika namung angger utawi ‘asal-asalan’ kemawon, namung ngleksanani tugas-tugas kegerejaan kemawon?  Mendah pasamuwan pepanthanipun Gusti badhe ngasilaken woh ingkang mbiyet tur mbingahaken menawi kapindhakna kebonan ingkang dipun tanemi waluh upaminipun lan dipun rimat kanthi prayogi. (Suyito Basuki).

Sabtu Pon, 29 Agustus 2026 TIMBALAN PANGUTUSAN Mateus 28:19-20; 10:16-33 ————————————————————————————————————————– Saderengipun Gusti Yesus mikrad dhateng swarga, Panjenenganipun paring pitungkas dhumateng para siswa, kapurih nggelaraken Injil ing saindening jagad. Pangandikanipun mekaten: “Mulane padha lungaa, sakabehing bangsa padha dadekna siswaKu, lan padha baptisen ing asmane Sang Rama, Sang Putra dan Sang Roh Suci, apadene padha wulangen bab apa kang wis Dakdhawuhake marang kowe kabeh. Lah, Aku tansah nunggal karo kowe nganti tumeka ing wekasaning jaman.” (Mateus 28:19-20). Dupi nampi dhawuh timbalan pangutusan mekaten, para siswa tumunten sawega ing gati ngayahi jejibahan nggelaraken Injil wiwit saking Yerusalem, Asia Alit, jasirah Arab, Eropa lan Afrika ler. Pangutusan punika awrat, awit para murid ngajengaken prekawis ingkang mbebayani lan nggegirisi, arupi kasangsaran lan panganiaya. Boten namung kasangsaran bab awratipun kawontenan alam lan kewan galak, ananging bebaya panganiaya saking tiyang-tiyang jahat lan panguwaos ingkang boten remen asmanipuni Gusti Yesus ngumandang.             Kawontenan jagad ingkang nampik asmanipun Sang Mesias punika sampun dipunngendikaaken dening Gusti Yesus, bilih kita kautus “kadosdene wedhus gembel ingkang kautus ing madyaning asu ajag.” (Saged kawaos ing Mateus 10:16). Tegesipun bilih nggelaraken Injil, badhe ngadhepi bebaya ingkang awrat lan sumadya dados kurban ing pundi para murid kautus. Para murid ngajengaken kawontenan jagad ingkang wengis, mangka para murid punika kedah martosaken Injil kanthi ngrasuk kasabaran, katresnan, kasaenan lan andhap asor. Mekaten ugi kapurih nggadhahi lampah wicaksana lan kayektosan. Ingkang tansah ngetingalaken kapribaden Sang Kristus ingkang kebak ing sih-katresnan ing kawontenan punapa kewawon.             Minangka siswanipun Gusti Yesus, panjenengan lan kula nampi timbalan pangutusan punika ugi, kita tampi kanthi legawaning manah lan suka bingah, senaosa ing kalamangsanipun ngajengaken prekawis ingkang boten ngremenaken. Panjenengan lan kula nggelaraken Injil sarana gesang kita lumantar pangucap, lan tumindak, pikiran lan pakaryan sae ingkang tansah ngatingalaken katresnanipun Sang Kristus dhumateng jagad, kanthi lampah jujur, setya lan tanggel jawab. Ing lampah gesang kita saged damel tiyang sanes remen lan nuju prana.(Iskandar MZ).

Jumat Kliwon, 28 Agustus 2026 NGGATOSAKEN PIWUCALING GUSTI Lukas 10: 38-42 ————————————————————————————————————————– Rikala kula khotbah, kula pitaken kaliyan salah satunggaling jemaat ngenani satunggal bab.  Jemaat ingkang taksih kuliah ing jurusan ilmu gizi punika sajakipun kirang migatosaken pitakenan kula.  Piyambakipun mboten saged mangsuli punapa ingkang kula tangletaken.  Sarampungipun pangibadah lajeng kula tanglet dhateng piyambakipun.  “Kaya kurang konsentrasi ya mau rikala ngrungokake babaring Sabdane Gusti?”  Piyambakipun lajeng wangsulan,”Nggih pak, kula nembe mikiraken ayam kula.”  Lho ngibadah kok mikirake ayam?  Lire kepriye?  Piyambakipun criyos bilih ing laboratorium fakultas piyambakipun tinanggenah ngopeni ayam kangge ‘kelinci percobaan’.  Wiwit ayam punika wujud kuthuk ngantos samangke piyambakipun ingkang ngopeni kanthi paring pakan lan omben-omben ingkang dipun kathahi gendhisipun.  Ayam ingkang inumanipun kathah kandhungan gendhis punika lajeng dhokoh anggenipun nedhi lan enggal ageng.  Namung emanipun saderengipun piyambakipun bidhal dhateng greja, rikala paring pakan, ayam kala wau kejiret kaliyan ‘name tag’ ingkang dipun talekaken ing sikil ayam, awit lemunipun ayam kalebet pupunipun.  Lare mahasiswa punika wau mikir ngantos dumugi samanten satemah mboten konsentrasi anggenipun ndherek ngibadah saha migatosaken Sabdanipun Gusti. Rikala Gusti Yesus rawuh ing griyanipun Marta lan Maria, Gusti Yesus paring piwucal dhateng Maria lan Marta lan para murid.  Ingkang kedadosan, Maria kanthi njinggleng midhangetaken punapa ingkang dados piwucalipun Gusti, (39) ananging Marta kosokwangsulipun, ribet kemawon anggenipun leladi ing bab tetedhan lan sanes-sanesipun dhateng ingkang sami rawuh, pramila tansah riwa-riwi mboten migatosaken Sabdanipun Gusti.  Gusti ngendika dhateng Marta,” Gusti Yésus ngandika: “Marta, Marta! Kowé kuwi répot mikiraké barang sepirang-pirang.  Mangka sing prelu kuwi mung siji! Déné Maryam iki wis milih prekara sing becik dhéwé, sing ora bakal kapundhut saka dhèwèké!” (41-42) Rikala kita mirengaken piwucal saking Gusti ingkang dipun babar dening para abdinipun, kados pundi anggen kita nampi?  Punapa kados Maria ingkang kanthi saestu mirengaken lan nyingkur samukawis ingkang saged damel gangguan anggenipun sinau Sabdanipun Gusti?  Utawi kados dene Marta ingkang sibuk piyambak satemah mboten prioritas anggenipun mirengaken Sabdanipun Gusti? (Suyito Basuki).

Kamis Legi, 27 Agustus 2026 PITULUNGAN SAKING NGALUHUR Yokanan  1:1-18 ————————————————————————————————————————– Kadangkawis kula mrangguli wonten kutu-kutu antaga, kewan iber-iber sabangsa tawon ingkang kajebak ing kaca jendhela. Kewan wau mbudidaya sakiyatipun mabur supados saged uwal saking sengkeran kaca. Nanging pambudidayanipun cabar tanpa dadi, awit kewan alit punika boten mengertos bilih wonten kaca ingkang nyengker, satemah kanthi usaha punapa kemawon boten badhe kasembadan uwal saking sengkeran kaca. Sangsaya rosa ngedalaken tenaga tetep boten saged uwal, menawi boten dipuntulungi. Padhatan kula lajeng mendet satunggaling wilah kangge nggiring kewan wau medal saking sengkeran kaca. Radi angel awit kewan wau boten purun nuruti obahing wilah, ingkang nggiring dhateng alam bebas. Kula nate ngangge tangan wantah malah dipun-entup. Kewan wau boten mangetos, bilih woten tangan manungsa ingkang badhe mbiyantu nguwalaken saking bebaya punika.             Tumedhakipun Sang Sabda ingkang manjalma dados manungsa ing jagad punika saperlu paring pitulungan dhumateng manungsa supados uwal saking bebendhuning dosa. Awit manungsa boten badhe kuwawi mitulungi dhiri pribadinipun piyambak tanpa wonten pitulungan saking ngaluhur. Ewasemanten jagad nampik rawuhipun, mangka Panjenenganipun badhe mardikakaken manungsa saking pepejah langgeng. Pangandikanipun Kitab Suci mekaten: “Rawuhe murugi kagungane, nanging para kagungane iku ora gelem nampani.” (Yokanan 1:11). Sadaya punika awit saking katresnanipun Gusti Allah, dene ingkang ngugemi Panjenenganipun badhe kapitulungan rahayu.             Tiyang-tiyang ingkang sampun nampi, sumuyud lan manjing pitados dhumateng Panjenenganipun kapitulungan rahayu. Sampun nilar babar pisan lan uwal saking gesang ing pangawulan dosa, tumunten lumebet ing gesang sih-rahmat. Gesang minangka tiyang-tiyang mardika ingkang boten kaereh ing hawa nepsu lan dosa. Sampun dados tiyang-tiyang ingkang gesangipun kaereh dening Sang Roh Suci, lan ngrasuk gesang enggal. Tumunten lumebet ing gesang kasucen ingkang mbabar ing salebeting pambangun turut, setya ing kayekten. Dene gesang padintenan nedahaken sumuyudipun lan sumadya madha rupi kaliyan Sang Kristus, miwah nresnani dhumateng sesami manungsa. Awit saking gesang ingkang mekaten, kaajab jagad badhe manggihaken tentrem rahayu, wiwit saking pribadi-pribadi, gesanging kulawarga, dalah gesang pabrayan agung (masyarakat).(Iskandar MZ)

Rabu Kliwon, 26 Agustus 2026 NAMUNG ULER LAN CACING KEMAWON Yesaya 41:14 ————————————————————————————————————————– Nate nggatosaken kewan alit ingkang kita sebat ‘uler’ lan ‘cacing’?  Punika kewan alit ingkang gampil kemawon anggen kita pejahi.  Menawi dipun pidak kewan kalih punika badhe mecedhel pejah.  Namung nggih ampun deksiya dhateng kewan ingkang ringkih kados makaten, awit Gusti Allah nitahaken kewan ingkang jinis makaten tamtu nggadhahi maksud lan tujuan tartamtu.  Menawi wonten uler mlebet griya kadhang kula cepeng utawi kula singkiraken, kula bucal dhateng petamanan griya.  Awit kula mangertos bilih uler ingkang sinaosa nggilani tumrap semah kula, uler punika sasampunipun nglampahi proses metamorfosa badhe dados kupu ingkang nengsemaken ingkang sami nyawang.  Kewan cacing ingkang alit lan ringkih punika ugi nggadhahi mupangat inggih punika saged nggemburaken siti ing pasabinan. Gusti Allah nyebat tiyang Israel punika pinangka ‘uler’ lan ‘cacing’, punapa werdinipun?  Sayektosipun Gusti Allah badhe mratelakaken bilih tiyang Israel, Yehuda lan ugi kita tiyang pitados ing samangke punika mboten wonten bentenipun kaliyan kewan kekalih punika ing babagan karingkihan lan kasekengan.  Tiyang Israel lan Yehuda ing jamanipun Nabi Yesaya punika ngedab-edabi anggenipun sami gumunggung lan kumalungkung.  Ngantos sami nyupekaken dhateng Gusti Allah lan manembah dhateng patung-patung kados dene bangsa-bangsa manca ing sakiwa tengenipun.  Pramila Gusti Allah lajeng duka lan masrahaken bangsa punika dhateng pangawulanipun tiyang-tiyang Kasdim utawi Asyur dangunipun udakawis 75 taun. Rikala katawan punika, bangsa Israel lan Yehuda mboten nggadhahi daya kakiyatan punapa-punapa, mboten wonten bentenipun kaliyan ‘uler’ lan ‘cacing’ punika. Gusti Allah tresna dhateng tiyang Israel lan Yehuda, ugi dhateng kita samangke tiyang pracaya.  Gusti karsa paring pangentasan saha pangluwaran.  Pramila Gusti dhawuh,”Senajan kowé kuwi cilik lan apes, Israèl, nanging aja wedi; Aku bakal mitulungi kowé. Aku iki Allahé Israèl Kang Mahasuci. Aku sing bakal ngluwari kowé.”  Alkitab terjemahan basa Jawi Padintenan paring terjemahan ‘cilik’ lan ‘apes’ kangge nggambaraken tiyang Israel lan Yehuda lan tamtunipun inggih kita para tiyang pracaya samangke! Rikala kita kapitulungan dening Gusti saking paukuman dosa kita, mendah bingah manah kita.  Awit mboten benten kados dene kewan ‘uler’ lan ‘cacing’ ingkang ringkih lan sekeng gesang kita.  Ananging sih-katresnanipun Gusti punika sampun nyata ing pangurbananipun Sang Kristus ingkang ngrembat dosa kita ing kajeng salib ing ardi Golgota.  Pramila sumangga sampun ngantos gesang katindakaken kanthi mblasar, gumunggung lan kumenthus, awit tanpa pitulunganipun Gusti, kita punika, ringkih, sekeng lan mboten nggadhahi daya kakiyatan punapa-punapa. (Suyito Basuki).

Selasa Wage, 25 Agustus 2026 TANSAH NINDAKAKEN PERJUANGAN IMAN Pangandharing Toret 34:1 – 9; Galatia 5 : 1 ————————————————————————————————————————– Ari 17 Agustus 1945 dinten kamardikan bangsa Indonesia. Kamardikan punika kelampahanipun boten awit pawewehipun bangsa liyan. Kamardikan punika kelampahanipun minangka wohing perjuangan para leluhur. Perjuangan ingkang ngetohaken prabeya awis nyrambahi, bandha donya, wekdal, pikiran tenaga lan ugi nyawa. 17 Agustus 1945 bangsa Indonesia mardika. Bakda kamardikakaken, punapa ingkang badhe kelampahan tumrap bangsa Indonesia? Ingkang badhe kelampahan gumantung kalayan punapa ingkang katindakaken dening bangsa Indonesia pribadi. Bangsa Indonesia badhe nemahi kasangsaran menawi bakda mardika nindakaken samukawis perkawis ingkang boten cetha lan sapikajengipun piyambak. Bangsa Indonesia badhe nemahi kamulyan menawi bakda mardika tetep nindakaken perjuangan mbudidaya saged kelampahanipun ancasing kamardikan.             Pangandharing Toret 34 : 1 – 9 nyariosaken paripurnanipun paladosaning Sang Musa. Saksampunipun berjuang ngluwari bangsa Israel saking negari Mesir, kalajengaken ngirid lampahipun bangsa Israel ing ara-ara kawan dasa warsa. Tanggung jawabipun Sang Musa kabiji rampung dening Sang Yehuwah Allah. Saklajengipun, Gusti nimbali Sang Yosua kangge leladi ngirid lampahipun bangsa Israel, lumebet ing tanah prajanjen. Boten namung ngirid lumebetipun, ananging ugi mranata pagesanganipun bangsa Israel saklebeting tanah prajanjen. Kalih jejibahan punika sami sami awratipun. Pindhanipun perjuangan Musa punika mardikakaken bangsa Israel; perjuanganipun Yosua punika ngisi kamardikan ingkang sampun dipun gadhahi. Musa perjuanganipun awrat, mekaten ugi Yosua tanggel jawabipun awrat. Ingkang utami, bangsa Israel kedah berjuang sakdangunipun kapimpin dening Musa, kalajengaken kapimpin dening Sang Yosua, lan saklajengipun.             Gusti Yesus sampun paring kamardikan saking dosa tumrap para timbalanipun. Saksampunipun nampi kamardikan, para timbalanipun gesang minangka tiyang mardika; para timbalanipun Gusti boten lajeng enak kapienak urip sakarep e dhewe. Rasul Paulus paring pangatag supados para timbalanipun ngadeg jejeg lan aja gelem maneh dikalungi pasangan dosa. Tegesipun: sepisan, Gusti sampun paring kawilujengan ingkang awis ajinipun, wujudipun pangurbananipun Sang Kristus. Kalih, tiyang Kristen kedah berjuang nggondheli imanipun saha berjuang amrih gesangipun trep kalayan timbalanipun Gusti. Perjuangan ngisi kamardikaning iman punika boten wonten rampungipun. Wujudipun perjuangan ngisi kamardikaning iman inggih punika mangun kadiwasaning iman. Cak-cakan padintenan limbangan punika, kados ta : aja dikendhoni le ngabekti. Disengkud! Rohayu, Gusti Yesus mberkahi. (Abednego Utomo Prasetyo).

Senin Pon, 24Agustus 2026. MANGSA ADI YUSWA Jabur 92:13-16 ————————————————————————————————————————– Wonten pitedah saking para winasis ing babagan kajiwan (psikologi) lan kasarasan tumrap para sadherek adi yuswa mekaten: Nglampahi gesang sehat kanthi tetep olah raga, samadya lan njagi dhaharan; Ngawontenaken aktivitas kanthi nekuni kekareman: nenanem, ingah-ingah ternak, main musik, utawi nyerat; mangun sesambetan ingkang sae ing pasrawungan; tetep mandhireng pribadi, boten tansah gumantung kaliyan tiyang sanes. Padhatan ingkang sae punika ndadosaken para sadherek adiyuswa saged nglampahi gesang kanthi sehat, suka bingah lan tasih migunani, mirungganipun migunani tumrap dhiri pribadinipun piyambak. Punapa malih wonten sadherek adi yuswa ingkang tasih sumadya ing paladosan pakaryanipun Gusti Allah, upaminipun ndherek koor, ngiringi musik, lan paladosan sanesipun.             Panganggit Jabur Masmur paring pitedah mekaten: “Sanadyan wus tuwa isih padha metu wohe, padha dadi lemu lan seger.” (Jabur 92:15). Senaosa sampun yuswa sepuh ananging tasih saged ngedalaken woh. Tasih nggadhahi kasantosan kangge ngisi pagesanganipun ingkang murakabi. Saboten-botenipun saged nyekapi kabetahanipun piyambak lan boten tansah gumantung kaliyan tiyang sanes. Bab ingkang mekaten saged kalampahan menawi badan sehat. Pramila para adi yuswa saged mbudidaya supados badanipun tetep bagas kasarasan. Tumrap tiyang pitados, senaosa sampun ndungkap ing yuswa sepuh, tasih saged nggadhahi semangat ngladosi lan memuji Pangeran minangka atur panuwun lan caos sokur. Bilih Panjenenganipun ingkang tansah paring kekiyatan lan gesang sarta tentrem rahayu. Gusti Allah badhe tansah ngagem kita ingkang setya, sadangunipun tangan tasih kuwawi kumlawe, suku tasih saged jumangkah, tutuk tasih saged wicanten. Panjenenganipun badhe ngagem kita ing pakaryanipun, ingkang saged ndhatengaken kasaenan tumrap tiyang kathah. Ing pasamuwan lan pabrayan tasih wonten nem-neman ingkang kedah dipun-tuntun, tasih wonten jiwa ingkang prelu kakiyataken lan tasih wonten paladosan diakonia lan paseksi dipunlampahi. Kita dipun-kersakaken dening Gusti Allah gesang ingkang saged ngedalaken woh ingkang murakabi ing pakaryanipun Gusti Allah ing jagad punika. Saben tiyang pitados nggadhahi timbalan gesang lan ngedalaken woh ingkang migunani tumrap pakaryanipun Gusti Allah.(Iskandar MZ).

Minggu Pahing, 23Agustus 2026 MANAH AYEM ING GUSTI YESUS Matius 11:28-30 ————————————————————————————————————————– Jaman samangke punika manungsa nggadhahi masalah ingkang rupi-rupi ingkang ndadosaken manungsa punika kados-kados mboten saged nggadhahi kabingahan ingkang estu.  Cobi dipun gatosaken ing sakiwa tengen kita wontenipun masalah bencana alam arupi banjir, tanah longsor lan sanes-sanesipun.  Banjir, tanah longsor punika sejatosipun kedadosan awit manungsa ingkang srakah tumrap kekayaan alam, sami ngethoki wit-witan ing alas mboten mawi pretangan menggah keseimbangan alam.  Sasanesipun masalah alam, ugi manungsa samangke punika ing masalah moral ugi ngadi-adi.  Pri kamanungsan sampun mboten dipun gatosaken.  Ingkang dipun tengenaken inggih namung pepenginan pribadi, kasugihan, kalungguhan lan bab-bab ingkang sejatosipun namung kadonyan.  Pramila lajeng wonten kathah dredah pasulayan, panganiaya tumrap sesami, raja pati lan sanes-sanesnipun. Punika kedadosan mboten namung ing masyarakat umum, ananging ing kulawarga lan ugi ing saweneh pasamuwan!  Lare sekolah ingkang maneni dhateng gurunipun, lare-lare ing griya ngremehaken dhateng dhawuh prentah tiyang sepuhipun, mujudaken kawontenan ingkang damel giris dhateng sinten kemawon ing jaman samangke. Gusti Yesus dhawuh dhateng para pandherekipun ing jaman suwau ugi dhateng para tiyang pracaya ing jaman samangke supados sami umarek dhateng Gusti lan Gusti paring prajanji badhe paring manah ingkang ayem.  Dhawuhipun Gusti,”Padha mrénéa, kowé sing padha sayah merga mikul abot. Kowé bakal Dakparengaké ngaso.”  Gusti pirsa bilih kawontenan manungsa punika kahananipun awrat lan tambah taun sangsaya awrat kados ingkang kita gambaraken ing nginggil.  Pramila manungsa punika kasebat ing ayat punika ‘sayah merga mikul abot’.  Gusti prajanji badhe paring wekdal ing pundi para pandherek saha para tiyang pracaya ingkang sowan ingf ngarsanipun badhe ngraosaken kawontenan ingkang aso lan tamtumipun punika ingkang ndadosaken katentreman saha kamardikanipun manah.  Ing alkitab basa Inggris tembung ‘aso’ punika katelah ‘rest’.  Kita asring mrangguli tembung ‘rest area’ ingkang nedahaken papan kangge ngaso tumrap kita ingkang nembe kekesahan dhateng luar kota. Pramila sumangga kita ingkang nembe katempah ing rupi-rupi masalah, mboten ngemungaken masalah ingkang awrat kemawon, kita sami nampi sedhahanipun Gusti supados kita sowan lan umarek ing ngarsanipun. Sampun ngantos dipun endhe-endhe awit punika mujudaken kapentingan kita ingkang estu-estu kita betahaken ing jaman samangke ingkang saya awrat lan nggengirisi punika. (Suyito Basuki).

Sabtu Legi, 22Agustus 2026 TULADHA SING APIK Ibrani 11:1-7 ————————————————————————————————————————– Urip ing nagara demokrasi tegese urip ing sistem ing ngendi kabeh warga negara duwe hak lan kalodhangan sing padha kanggo melu mutusake keputusan politik utawa urusan pamrentahan. Contone milih ing Pemilihan Umum (Pemilu) sing penting ora ngajak golput, saben warga bisa bebas ngetokake unek-unek ing masyarakat utawa ing media sosial, bisa ngawasi lan ngritik kinerja pemerintah dibuktekake nganggo data sing bener aja nyebar hoaks. Urip bebarengan sabangsa, rakyat bisa uga pracaya marang pemimpin sing dadi pilihane. Nalika ana sing nyacad marang pemimpin, wong sing milih bakal mbelani. Kabeh sing nyaruwe pemimpine dianggep mungsuh, sing mung golek-golek kekurangan lan kaluputane. Iku jenenge precaya sing wuta, amarga ora kinanthenan panitipriksa lan pamawas sing nalar. Ing wektu kepungkur kelakon pilihan sing sadurunge merakyat, seneng blusukan, uripe prasaja lan ora neka-neka, jebul nalika setahun sadurunge rampung saka kalungguhane malah wani ninggalke partai politik sing ngusung amarga ora gelem nyarujuki anake sing durung cukup umur maju ing pemilihan presiden lan wakil. Serat Ibrani bab 11 nyatet lan njlentrehake para leluhur sing dadi tuladha pracaya marang Gusti Allah. Gusti Allah iku ora bisa katon dening mripat, nanging wong sing precaya yakin ing pengarep-arep sing ana ing patunggilane Gusti. Jumbuh ing ayat iki “Ora ana wong sing bisa gawé renaning penggalihé Allah tanpa precaya. Sing sapa sowan ana ing ngarsané Allah kudu precaya yèn Gusti Allah kuwi ana, lan maringi ganjaran marang kang padha nggolèki Panjenengané” (Ibrani 11:6).  Wong pracaya ngamini pakaryane Gusti nitahake langit lan bumi. Pracaya dadi dalan bisa gawe renaning penggalihe Allah, srana ngestokake dhawuhe Gusti, nglakoni, lan dibenerake ing ngarsane Gusti Allah. Sokur dene pracaya marang Gusti Allah iku ora bakal cidra. Gusti Allah iku setya tuhu, tansah netepi prasetyane marang umat sing precaya.             Pracaya marang Gusti iku dudu jaminan urip sing ayem tentrem tanpa alangan lan rubeda. Nanging kahanan sing abot iku malah sangsaya ndadar kapracayan kita, sangsaya sumarah lan pasrah marang kwasane Gusti, lan ora ngandelake kakuwatane dhewe. Menawa pracaya marang manungsa bisa diapusi, wong sing precaya marang Gusti bakal dibenerake amarga pracayane. Gusti ora bakal cidra marang prasetyane. (Suharto).