Jumat Kliwon, 21Agustus 2026 RAHAYU WONG KANG KAAPURA DOSANE Jabur 32:1-11 ————————————————————————————————————————– Kula gadhah rencang ingkang karemanipun nedha. Rencang punika nedhanipun kathah, kerep, tur nggih kedah enak. Satunggal wekdal, nalika reuni, rencang-rencang satunggal kelas ngumpul, wonten ingkang sanjang kalayan rencang kalawau, mekaten: “Wis saya tuwa. Nek mangan aja angger digas,Bro. Bahaya! Numpuk penyakit!” Rencang kalawau mangsuli, mekaten: “Heleh! Nggatekna leh.” Kinten-kinten sekawan tahunan saking prastawa reuni, kula pinanggih kalayan rencang ingkang karem nedha kalawau. Kula kaget awit badanipun kuru lan ketingal ringkih. Pranyata piyambakipun nandhang sakit amargi anggenipun dhemen nedha ingkang boten dipun kendhaleni.             Sakperangan tiyang dereng saged ngaosi pangapuntening dosa peparingipun Allah. Punapa sababipun?  Jalaran boten migatosaken pituwasipun dosa ingkang sampun lan badhe katampi. Ananging menawi tiyang saged ngraosaken rekaosipun nampi pituwasipun dosa, mesthi gadhah patrap ingkang benten. Kados paseksinipun Sang Prabu Dhawud ing Jabur 32:1-2, “Rahayu wong kang kaapura dosane lan ora kaetang durakane dening Pangeran Yehuwah.” Sang Prabu Dhawud pribadi ingkang kebak ing pengalaman, nyrambahi ingkang sae lan awon. Pengalaman awon salah satunggalipun nalika nindakaken dosa. Nalika nindakaken dosa, Prabu Dhawud ngraosaken “banget boten sekeca.” Dosa ingkang katindakaken mahanani kapitunan, nyrambahi: manah lan pikiran (boten tentrem, stress), kajasmanen (sakit penyakit), ugi nebihaken kabegjan awit bebendunipun Gusti (punapa ingkang katindakaken gagal). Sang Prabu Dhawud nyeksekaken bilih nalika dosa kaapura, asilipun rahayu, wujudipun: ayem tentrem, sehat,  lan kasil sadaya kang katindakaken.             Dosa punika wonten pituwasipun, inggih punika paukuman, wujudipun: paukuman langgeng, sakit penyakit, boten ngraosaken ayem, nyambut damel gagal, ugi bubrahing tatanan pagesangan. Pramila rahayu tiyang ingkang ingapura dosanipun lan saged uwal saking pangwaosing dosa. Tiyang ingkang kaapura dosanipun badhe katata gesangipun dening Gusti matemah prayogi. Cak-cakan padintenan limbangan dinten punika, kados ta : nglenggana lan njaluk ngapura dhateng Gusti tumrap satunggal dosa ingkang kita lampahi. Rohayu, Gusti Yesus mberkahi. (Abednego Utomo Prasetyo).

Kamis Wage, 20Agustus 2026 KAMARDIKAN MILIH BENDARA Roma 6:13 ————————————————————————————————————————– Abdi tegesipun tiyang ingkang pasrah bongkokan, teluk dhumateng tiyang sanes, kangge nindakaken ayahan kados ingkang dipun karsakaken dening bendaranipun.Tembung punika wonten Prajanjian Enggal asring sinerat kaliyan doulos, nggih batur tukon, ‘budak belian’. Tiyang ingkang dados budak mboten nggadhahi hak ing ngatasing gesangipun, awit gesangipun sampun dados kagungane bendarane. Rasul Paulus asring nyebat dhiri pribadhinipun kanthi tembung doulos. Doulos-ipun Sang Kristus. (Rum 1:1). Bab punika mboten mujudaken pamoyok utawi ngasoraken, nanging mujudaken kaurmatan awit piyambakipun, Rasul Paulus, teluk ing sangandhape otoritas-ipun Gusti ingkang kebak ing sih wilasa. Abdi ingkang paling utami malah dipun katingalaken dening Gusti kita Yesus Kristus. Kados ingkang sinerat ing Filipi 2:7  “Nanging malah wus nyuwungake sarirane piyambak, lan ngagem sipating abdi, sarta wus dadi padha karo manungsa.”Gusti Yesus nyuwungaken sarira, mundhut rupi dados manungsa saklumrah minangka abdi Panjenengane rawuh ing jagad mboten supados dipun ladosi, nanging malah ngladosi dhumateng manungsa, malah ngantos masrahaken nyawane minangka panebusing dosa kangge kathah tiyang. Yektosipun kula panjenengan punika tiyang ingkang mardika. Kita nggadhahi hak penuh kangge milih bendara. Menawi panjenengan milih dados abdinipon dosa, mila upahipun (pituwasipun) mboten sanes inggih pati, maut. Nanging manawi milih dados abdinipun Sang Kristus, mila upahipun (pituwasipun) urip langgeng.Kados ingkang sinerat ing Rum 6:23   “Awit pituwase dosa iku pati, balik sih-peparinge Gusti Allah iku urip langgeng ana ing Sang Kristus Yesus, Gusti kita.” Pituwas mujudaken perkawis ingkang pantes kita tampeni sasampunipun kita ngayahi padamelan, kados karyawan nampi gaji. Yen uripe seneng gawe dosa genah yen pituwase pati lan naraka. Dene sing pracaya marang Gusti Yesus, pikantuk sih-peparing awujud gesang langgeng. Gusti mberkahi. Amin. (JT) 

Selasa Pahing, 18 Agustus 2026 KAPUSAN NAMUNG NINGALI BLEGERIPUN Lukas 10:33 ————————————————————————————————————————– Satunggal wekdal kula ngeteraken semah blanja dhateng warung sayur lengganan.  Rikala kula dipun taros mbetahaken punapa lajeng kula ngucap “jahe”.  Wonten 2 jiinis jahe ingkang kula mangertosi, inggih punika jahe gajah kaliyan jahe emprit.  Jahe gajah punika wujudipun ageng.  Rencang ingkang damel manisan jahe milih jinis jahe punika, awit sinaosa mboten patosa pedhes ananging gampil menawi dipun belah utawi dipun iris-iris.  Jahe emprit punika wujudipun alit, ananging pedhesipun mboten kantenan, menawi lombok makaten kados dene lombok rawit.  Kula lajeng milih jahe gajah ingkang wujudipun ageng-ageng punika.  Biasanipun jahe punika kula gecak lajeng kula godhog, toyanipun lajeng kula damel wedang campur kopi, tamtunipun sampun dipun godhog rumiyin ngantos umub. Dereng dangu punika semah ngraosaken penyakit asam lambungipun kimat.  Awit pangertosan saking internet lajeng kula mendhet sere ing ngajengan griya kula godhog kaliyan ‘jahe’ ingkang sampun kula gecak.  Namung kemawon rikala jahe punika kula godhog ambetipun kok radi benten.  Semah kula ugi wicanten kados makaten.  Satunggal wekdal ‘jahe’ ingkang kula anggep jahe gajah punika kula rajang, pamrihipun badhe dipun godhog.  Ananging rikala kula ambet, kok ambetipun kados kencur.  Radi mboten pitados, kula tedahaken dhateng semah.  Lho kanyatan mboten jahe, ananging kencur.  Wah kapusan apa salah njupuk pas neng warung kae?  Kula kinten jahe…eee malah kencur. Rikala tiyang ningali wujudipun tiyang Farisi lan Imam Saduki ingkang sadayanipun punika ngagem rasukan ingkang mirunggan ingkang nedahaken punika priyantun ingkang mumpuni ing babagan agama sarta solah santun ingkang sae ingkang saged dados panutan umat ananging ing waosan punika malah tumindakipun benten sanget kaliyan angen-angenipun tiyang kathah.  Rikala wonten tiyang ingkang dipun rampok ing tengah margi saha bandhanipun dipun rampas ingkang saestu mbetahaken pitulungan, tiyang Farisi lan Imam Saduki punika namung ningali lan mboten paring pitulungan.  Ananging kosokwangsulipun, tiyang Samaria ingkang katelah tiyang kafir ingkang mboten tepang kaliyan agami punika malah ingkang lajeng paring pitulungan lan mbekta dhateng tiyang ingkang nandhang kasisahan punika dhateng papan pengobatan.  Tiyang Samaria punika ingkang dipun alem Gusti Yesus awit katresnanipun. Samangke nembe model tiyang pitados lan ugi abdinipun Gusti ingkang mawi rasukan saha rerengganipun mawi salib ageng lan sanes-sanesipun.  Bab punika sae lan mboten lepat.  Ananging mugi sami mangertos bilih rerenggan lan rasukan tanpa nedahaken katresnanipun Gusti lan tumindak asih mring sesami punika namung apus-apus.  Blegeripun kemawon ingkang katingal endah nanging kasunyatanipun mboten.  Kados dene kencur ingkang blegeripun kados dene jahe gajah, namung nyatanipun dede. (Suyito Basuki).

Senin Legi, 17 Agustus 2026 KAMARDIKANING TIYANG KRISTEN Galati 5:1 ————————————————————————————————————————– Suku-suku bangsa ing Nuswantara ingkang samangke dados bangsa Indonesia, sampun mataun-taun kajajah dening bangsa manca. Gesangipun bangsa kaereh dening panjajah, wulu wetunipun bumi dados rayahan panjajah, gesang boten bebas, kesrakat lan sengsara. Tumunten kathah pambudidaya para tokoh bangsa ingkang kepingin uwal saking cengkeremanipun panjajahan. Tumunten gesang minangka bangsa ingkang mardika lan mranata negari sarta nemtokaken nasibipun piyambak. Anggenipun nggayuh kamardikan punika kanthi kurban ngantos dipun-tohi nyawa, bandha lan waspa ingkang nelesi bumi pertiwi. Kathah pawestri kecalan guru lakinipun (suami), tiyang sepuh kecalan lare mudha tumarunanipun, lan sapiturutipun. Mangka rumiyin bangsa-bangsa Nuswantara sampun nggadhahi martabat, tumata ing pabrayan agung lan nggadhahi peradaban ingkang adi luhung. Sadaya ical awit dipun-jegi dening panjajahan.             Kaserat ing Kitab Suci, mula-bukanipun manungsa nggadhahi kaluhuran minangka titah citraning Gusti Allah, titah ingkang pinunjul awit kasinungan kamulyaning Gusti Allah. Kamulyan ingkang mekaten kalawau sakala lebur lan oncat saking gesanging manungsa, awit manungsa dhumawah ing dosa. Tumunten manungsa mbudidaya supados saged manggihaken malih kamulyan sakawit, ananging manungsa boten kuwawi manggihaken. Pramila Gusti Allah ing Gusti Yesus kagungan karsa tumedhak dhateng jagad saprelu mitulungi manungsa, lan wangsul pikantuk kamulyan tuwin gesang langgeng. Kanthi pitados dhumateng Gusti Yesus manungsa saged uwal saking bebenduning dosa lan pikantuk kamardikaning gesang ingkang sejatos. “Supaya kita mardika temenan, Sang Kristus wus mardikaake kita. Awit saka iku ngadega kang jejeg lan aja gelem maneh dikalungi pasangan pangawulan.” (Galati 5:1).             Dene mardikaning tiyang Kristen punika mardika saking pangawulan dosa. Tiyang pitados boten malih gesang ing dosa lan sampun uwal babar pisan saking pandamel dosa. Boten namung ing pandamel, senaosa namung ing pikiran dosa mawon kita boten dipunkeparengaken. Awit kita sampun dados kagunganipun Sang Kristus ingkang tegesipun sampun boten malih kapasangan pangawulan dosa. Samangke kita gesang ing salebeting katresnan lan sih-rahmat, ingkang ndhatengaken kawilujengan tumrap kita sadaya. Gesang mardika gesang ing pangrehipun Sang Kristus.(Iskandar MZ).

Minggu Kliwon, 16 Agustus 2026 NGLANGKUNGI PANGAJENG-AJENG Pangandharing Toret 3:23-29 ————————————————————————————————————————– Kathah tiyang ingkang ngendika bilih piyambakipun punika ageng katresnanipun dhumateng Gusti. Ananging nalika piyambakipun dedonga nyuwun samukawis dhateng Gusti lan boten tumunten dipun kabulaken dening Gusti, tiyang wau kuciwa dhateng Gusti. Mesthinipun menawi pancen Gusti ingkang paling dipun tresnani kedahipun Gusti ingkang dipun tengenaken. Mesthinipun nengenaken Gusti ingkang paling utami, nglangkungi pangajeng-ajeng.  Musa mujudaken gegambaran saking tiyang ingkang paling nresnani Gusti. Sasampunipun sawetawis wekdal matur kaliyan Gusti anggenipun badhe endha saking tanggel jawab mimpin bangsa Israel medal saking tanah pangawulan, wusananipun Musa nampi timbalan saha tanggel jawab peparingipun Gusti. Salajengipun Musa tindak ing ngajeng ngirit bangsa Israel tumuju ing tanah Kanaan, nglangkungi ara-ara samun. Lelampahan ingkang boten gampil awit bangsa Israel makaping-kaping nggrundel. Ing sawijining wekdal Musa jengkel awit panggrundelipun bangsa wau, Musa nilaraken dhawuhipun Gusti. Gusti dhawuh dumateng Musa bilih piyambakipun boten badhe lumebet ing tanah Kanaan. (Wilangan 20:2-13). Musa nate nyuwun kamirahan kanthi pangajeng-ajeng saget ningali tanah prajanjian ingkang dipun ngendikakaken mirah susu lan madu. Wangsulanipun Gusti:  “Cukup! Aja nganti ngrembug bab kuwi marang Aku” ingkang tegesipun pangajeng-ajengipun boten badhe kawujud. Kacariyosaken sasampunipun punika Musa tetep nindakaken tanggeljawabipun kanthi sae, Musa mucal bangsa Israel supados tetepsetya tuhu dhumateng dhawuhipun Gusti, ugi nyawisaken Yosua supados ing tembe minangka gantosipun Musa. Musa boten kuciwa lan boten gela awit piyambakipun nresnani Gusti nglangkungi pangajeng-ajengipun. Dhawuh pangandika ing wekdal punika bereg kita, supados sesarengan ningali dhiri pribadi kita piyambak-piyambak. Estunipun ingkang paling kita tresnani punika Gusti, sanesutawi berkah peparingipun Gusti? Menawi pangucap kita punika tulus lair lan batin, kedahipun kita wantun buktekaken. Menawi kita ngucap: “Aku paling tresna marang Gusti” mangga kita buktekaken tetep bingah asukarena nadyan wekdal punika panyuwunan kita dereng saget dipun jawab dening Gusti, kanthe tetep nggadahi pangajeng-ajeng, Amin.(Nunia Widowinarti).

Sabtu Wage, 15 Agustus 2026 PERINTIS BUKAN PEWARIS Rum 8:17 ————————————————————————————————————————– Kula asring manggihi seratan ing bak truk, ingkang ungelipun: “PERINTIS BUKAN PEWARIS”. Seratan niku kinten-kinten kepengin ngandharaken bilih ingkang gadhah truk punika perjuanganipun awrat. Utawisaged ugi kepengin ngandharaken bilih anggenipun saged gadhah truk karana dilabuhi rekaos ingkang saestu. Saged ugi seratan punika mengku karep, mekaten: “Truk iki lehku tuku dhewe, asil perjuanganku. Dudu warisan.” Panci wonten satunggal pamanggih bilih tiyang ingkang pikantuk warisan punika boten purun berjuang. Uripe kepenak, boten punapa-punapa sadaya sampun wonten. Boten mokal menawi wonten unen-unen “warisan iku yen ora waris bakale ilang.” Punapa sababipun? Pewaris punika boten berjuang kados ingkang paring warisan.             Para kagunganipun Gusti punika sinebat para ahli waris Kratoning Allah. Ananging minangka ahli waris, para kagunganIpun Gusti boten pareng gesang sakpikajengipun piyambak. Sakdangunipun gesang wonten ing jagad, para kagunganipun Gusti kedah wantun gesang rekaos. Gesang rekaos awit anggenipun mabeni dosa ing saben dintenipun. Wantun rekaos awit anggenipun gesang selaras kalayan jati dhirinipun minangka warga Kratoning Allah. Lekas punika sampun langkung rumiyin katindakaken dening Sang Kristus, anggenipun nglampahi sangsara nindakaken pakaryan kawilujengan. Kadya Gusti Yesus Kristus ingkang sampun mahanani para pitados dados ahli waris Kratoning Allah, wantun nandhang kasangsaran; mekatena ugi para pitados kedah wantun ndherek nandhang kasangsaran. Ancasipun punapa? Amrih ngraosaken kamulyan, wujudipun warisan Kratoning Allah, sesarengan kalayan Gusti Yesus Kristus.             Tiyang Kristen punika ahli waris Kratoning Allah. Pramila tiyang Kristen boten ngemungaken nampi warisan kamulyan, ananging ugi kedah ndherek nandhang kasangsaran ing jagad ingkang kelampahanipun namung sakwetawis. Cak-cakan padintenan limbangan punika, kados ta: ampun nggersula nalika nampi kasangsaran awit anggen kita nyepengi iman. Rohayu, Gusti Yesus mberkahi. (Abednego Utomo Prasetyo).

Jumat Pon, 14 Agustus 2026 MARDIKA MILIH DALAN Matius 7:13, 14 ————————————————————————————————————————– Bilih kawilujengan wonten ing Gusti Yesus punika mbetahaken keputusan pribadi ingkang tegas saha ketaatan ingkang mutlak. Dipun kontras-aken dening Gusti bilih margining gesang wonten kalih. Margi ingkang tumuju dhateng karisakan kagambaraken margi wiyar lan gampil. Dene margi ingkang tumuju dhateng gesang kagambaraken ciyut lan rumpil. Angka satunggal:Lawang Amba Margi Jembar.Margi punika paring perkawis ingkang sarwa gampang enak kepenak nyaman. Nikmating donya bebas dipun raosaken tanpa pepalang. Ora ana dosa sing diawisi, entuk egois, loos bebas tanpa hambatan.Para kadang sutresna, sanadyan gaya gesang ingkang mekaten iku katingal ngremenaken, nanging entek-entekane margi punika tumuju ing karusakan, malah karisakan langgeng. Risak-risaking risak inggih punika “gesang” ing naraka langgeng. Gesang kapisah kaliyan Gusti Allah.Sanyata, kathah tiyang ingkang remen lumampah ing ngriku. Manungsa langkung remen milih ingkang gampil lan instan. Angka kalih:Lawang Ciyut Margi Rupak.Margi punika nggambaraken kasetyan, nyingkur dhiri, mejahi kadagingan. Tegesipun nglampahigesang manut miturut karsaning Gusti. Tamtu kemawon menawi kita lumampah ing margiingkang rupak punika, badhe manggihipakewet, panampik saking jagad, awit standar ingkang dipun gadhahi mboten sami.Nanging tundhonipun, gesang ingkang makaten punika badhe tumuju ing gesang langgeng sesarengan kaliyan Gusti salaminipun. Dipun sabdaaken dening Gusti, “Mung sathithik kang milih dalan iki”. Margi punika mbetahaken tekad, komitmen saha pangurbanan; mila mboten kathah tiyang ingkang remen milih margi punika. Kawilujengan punika sipatipun pribadi, pramila mangga kanthi manteb milih lawang ciyut margi rumpil, nggih milih Gusti Yesus Kristus minangka Gusti lan Juruwilujeng kita. Kita berjuang tetep rumaket kaliyan Gusti. Amin. (Jasmin Tribita).

Kamis Pahing, 13Agustus 2026 GESANG PUNIKA KANUGAHAN Yokanan 3:16; 1 Tesalonika 5:18 ————————————————————————————————————————– Ing cuplikan Pambuka Undang-undang Dasar 1945 alinea tiga dipunsebataken mekaten: “Atas berkah rahmatipun Gusti Allah Ingkang Maha Kuwaos……”. Dipunakeni bilih kamardikan bangsa Indonesia punika awit saking berkah lan kanugrahanipun Gusti Allah. Mekaten ugi sejatosipun gesang punika kanugrahan, awit sadaya kabetahan manungsa punika dipuncekapi dening Gusti Allah. Wiwit saking sandhang, tedha, hawa kangge ambegan lan kabetahan gesang punika dipuncekapi dening Panjenenganipun. Malah kepara gesang ingkang badhe kalampahan ing jaman kalanggengan mangke, panjenengan lan kula sampun kacadhangaken gesang langgeng ing swarga mulya. (saged kawaos ing Yokanan 3:16).               Ing pangrembakanipun gesang salajengipun, manungsa ngajengaken prekawis lan kabetahan maneka warni lan rowa (kompleks). Miturut Abraham Maslow kabetahan manungsa wonten gangsal tataran: 1. Fisiologis: (ambegan, minum, tedha), 2. Raos aman lan slamet (sandhang, kasarasan, sejahtera), 3. Sosial (sesambetan sae kaliyan tiyang sanes, kempalan), 4. Pakurmatan (dipun-aosi ajining dhiri lan kaprigelanipun), 5. Aktualisasi dhiri (nuwuhaken kamampuanipun piyambak lan ngrembakaaken). Pramila ing salajengipun gesanging manungsa punika kathah wontenipun patembayan (persaingan) ing lampah gesangipun. Ndadosaken saben tiyang mbudidaya supados langkung onjo lan unggul tinimbang sanesipun, supados ngangsalaken kalodhangan lan asil ingkang langkung kathah. Mangka sejatosipun kalenggahanipun manungsa punika sami ing ngarsanipun Gusti Allah.             Awit gesang punika kanugrahan panjenengan lan kula prelu nglenggana bilih gesang kita namung gumantung dhumateng Gusti Allah ingkang paring gesang, sae gesang ing jagad punika punapa dene gesang ingkang badhe kalampahan ing alam kelanggenangan. Pramila gesang manungsa punika sejatosipun prelu tansah sumaos ing ngarsanipun kanthi panuwun ing sedaya kawontenan. Supados boten ngantos kesupen kaliyan kanugrahan ingkang sampun kita tampi. “Padha ngunjukna panuwun ing sabarang kang tinemu, awit iku kang dikarsakake dening Gusti Allah ana ing Sang Kristus Yesus tumrap kowe.” (1 Tesalonika 5:18). Kanthi tetales pangandika punika, gesang punika namung kagem kamulyanipun Pangeran, kanthi nyaosaken tenaga, pikiran lan gesang sawetahipun kagem Panjenenganipun minangka wujuding panuwun ing ngarsanipun.(Iskandar MZ)

Rabu Legi, 12Agustus 2026 GESANG RUMAKET DHUMATENG SABDANIPUN GUSTI (2) Matius 5:31-37 ————————————————————————————————————————– Gesang rumaket dhumateng sabdanipun Gusti punika tegesipun gesang ingkang tansah sumandhing, cecaketan saha katuntun dening sabdanipun Gusti.  Tembung sanes inggih punika ‘gesang ing salebetipun Gusti’.  Punika jumbuh kaliyan pangandikanipun Gusti wonten ing Injil Yokanan. (Yoh. 15:7) Kados punapa wujud gesang rumaket dhumateng sabdanipun Gusti punika?  Ing waosan punika kita sinau perangan-perangan gesang ingkang nedahaken gesang tiyang pitados ingkang rumaket kaliyan sabdanipun Gusti. 4. Gesang mboten pegatan (31-32) Tiyang sesemahan punika mboten pikantuk pegatan.  Punapa ingkang sampun katunggilaken dening Gusti, mboten pikantuk kapisahaken dening manungsa.  Kejawi wonten pasangan ingkang lampah jina.  Punika kemawon, ingkang kapisah, mboten pikantuk neningkahan malih, awit menawi nikah malih, punika winastan tumindak jina.  Ingkang prayogi, tansah njagi rumah tangga, menawi wonten masalah enggal dipun rampungaken kanthi prayogi. 5. Gesang mboten sumpah, tumindak jujur (33-37) Asring manungsa mboten jujur.  Pemanggih umum ingkang lepat: jujur malah ajur.  Pramila kadhang nindakaken sumpah ingkang kedahipun mawi dhasar kejujuran, inggih dereng tamtu jujur saestu.  Bab punika saged dipun tingali wonten ing pangadilan.  Pramila sinaosa sumpah, ingkang dipun pratelakaken bab ingkang cidra, pramila inggih lajeng mboten damel prekawis rampung kanthi saestu.  Ingkang kedadosan, tiyang ingkang jujur, leres malah lajeng dipun putus lepat lan nampi pakunjaran.  Punika ingkang nama mboten adil.  Gusti mucal supados kita jujur, ngendikan kanthi dhasar punapa nyatanipun. Menawi ‘iya’ inggih kapratelakna ‘iya’ menawi ‘mboten’ inggih kaucapaken ‘mboten’. Kita asring ngendikan bilih gesang kita tansah rumaket kaliyan sabdanipun Gusti.  Pitakenanipun: 1. Punapa gesang kita taksih nengenaken kanepson (21-22), 2. Punapa gesang kita tansah nindakaken pirukunan (23-25), 3. Punapa gesang kita mboten lampah jina (27-30), 4. Punapa gesang kita mboten pegatan (31-32), saha 5. Punapa gesang kita mboten sumpah, kosokwangsulipun tansah tumindak jujur (33-37).(Suyito Basuki).

Selasa Kliwon, 11Agustus 2026 AJA ANA CRAH PASULAYAN Lelakone Para Rasul  7:1-8 ————————————————————————————————————————– Rampunge Perang Donya II dipun wiwiti rikala Sekutu ngebom atom ing kutha Nagasaki lan Hiroshima ing tanggal 8 Agustus 1945. Jepang nyerah marang Sekutu. Saka prastawa iki dadi jalaran anggone Jepang bentuk panitia madegenegara Indonesia BPUPKI (Badan Penyelidik Usaha-usaha Persiapan Kemerdekaan Indonesia) diganti dadi PPKI (Panitia Persiapan Kemerdekaan Indonesia). Lan mung butuh sangang dina, proklamasi kamardikan Indonesia diwartakne dening Sukarno-Hatta. Kejaba nyebut menawa kamardikan iku woh saka perjuangan bangsa Indonesia, ana pengaken menawa kamardikan iku berkah lan rahmat saking Gusti Allah marang bangsa Indonesia. Sabdane Gusti tansah ngelingake: “Nanging Aku bakal ngukum bangsa sing dikawulani mau klawan adil. Sawisé kuwi turunmu bakal padha metu saka negara mau lan bakal padha ngabekti marang Aku ana ing tanah kéné iki” (Lelakone Para Rasul 7:7). Urip dadi warga negara lan dadi umate Gusti Allah iku dadi pengaken bangsa Indonesia wiwit kamardikan diwartakne. Loro-lorone bisa mlaku bebarengan, sanajan rakyat Indonesia iku beda-beda agama lan imane, nanging kabeh sarujuk menawa Gusti Allah Kang Maha Kwasa kang paring berkah marang perjuangan lan pambudidaya bangsa Indonesia, wiwit saka gerakan Kebangkitan Nasional 1908, sumpah pemuda 1928, nganti proklamasi kamardikan 17 Agustus 1945. Minangka bangsa lan negara sing wis mardhika saka penjajah, aja nganti kita uga tumindak kayadene penjajah marang bangsa liya. Gusti Allah iku miyarsakake pasambate wong kang katindhes, lan makarya ngluwari bangsa sing jinajah, lan ngawula marang bangsa liya. Tahun 1976 Indonesia ngrebut Timor Timur sing nalika iku dikuwasani dening Portugis, nanging ing tahun 1999 ana referendum lan Timor Timur madeg dadi negara Timur Leste, pisah saka Indonesia.  Saben bangsa nduweni hak kanggo nemtokne uripe dhewe kanthi mardika. Gusti bakal ngukum penjajah kanthi adil. Dadi warga negara lan dadi umate Gusti iku ndherek mbabarake sih lan piwelas ing tata urip bebarengan. Tansah nuwuhaken karukunan lan katentreman ing pasrawungan.  Aja nganti ana perang, crah pasulayan ing antarane bangsa siji lan liyane. (Suharto).