Senin Wage, 10Agustus 2026 NGUNDHUH WOHING PENGGAWE Galati 6:1-10 ————————————————————————————————————————– Salah satunggaling ibu aktivis gereja boten purun tumindak sae malih mitulungi pasamuwan ingkang betahaken cekaping ekonomi, patuwen tiyang sakit, ngancani saha paring nasihat dateng brayat ingkang nembe ngadhepi reribet lan sanes-sanesipun. Piyambakipun sampun bosen tumindak sae lan leres, awit punapa kasaenan ingkang dipun tindakaken boten dipun ajeni, malah kadhang kala malah boten dipun tampi kanthi sae, Miturut pemanggihipun ibu wau, bilih kepenaken wong-wong sing nampa kabecikane, wong-wong mau sing terus-terusan ngundhuh lan nampa pitulungan, kosokbalene aku sing sregep tumindak becik, ora oleh apa-apa. Rasul Paulus mucal supados kita boten bosen sami nindakaken kasaenan, awit menawi sampun dumugi ing wekdalipun kita ingkang nindakaken kabecikan badhe ngundhuh wohing kasaenan wau. Kanthi tumindak kasaenan kita badhe ngundhuh wujuding para tiyang ingkang tepang kaliyan Gusti Yesus saha mratobat. Amargi Barnabas punika abdi ingkang sae kapenuhan ing Roh Suci saha nggadhahi kapitadosan ingkang kiyat, wonten sawetawis tiyang ingkang  ingkang katuntun dhumateng Gusti. (Para Rasul 11:24). Kita ingkang tumindak kabecikan badhe ngundhuh kamulyan saha pakurmatan, saha tentrem lan rahayu. Kosokwangsulipun saben tiyang ingkang tumindak nalisir/cengkah kalayan dhawuhipun Gusti badhe ngundhuh kasangsaran saha kaprihatosan. (Rum 2:9-10). Mumpung taksih pinaringan wekdal, mangga sami nglajengaken tumindak ingkang sae jumbuh kalayan kersanipun Gusti, awit punapa ingkang kasebar/katanem dening tiyang inggih punika ingkang badhe kaundhuh. Pemazmur nerangaken: “Tiyang ingkang nanem kanthi rekaos badhe ngundhuh kanthi bingah asukarena. Tiyang ingkang kesah dhateng pategilan kanthi tangis beta winih tentu badhe wangsul kanthi bingah-bingah sinambi beta gandum panenanipun. (Bandhingaken Jabur 126:5-6). Tiyang ingkang nanem utawi nyebar tentu badhe ngundhuh. Amin (Nunia Widowinarti).

Minggu Pon, 9Agustus 2026 AMPUN AJI MUMPUNG Rum 6:1 -14 ————————————————————————————————————————– Ing kampung kula wonten satunggal priyayi ingkang sae, kondhang anggenipun sabar, andhap asor, dhemen weweh, dhemen tetulung lan sanes-sanesipun. Wosipun, priyayi punika kathah sanget kesaenan lan labuh labet tumrap tiyang sakiwa tengenipun. Boten aneh menawi griyanipun punika asring dados jujugan kangge jejagongan tangga tepalih. Awit dados jujugan kathah tiyang, griyanipun priyayi punika boten nate tutupan lan kuncen. Satunggal wekdal, priyayi kalawau ngendikan kalayan tanggi ingkang nembe jejagongan ing griyanipun, bilih bakda kecalan barang aji. Saksampunipun dipun tlusur, pranyata ingkang mendhet salah satunggal lare nom ingkang kulinten jejagongan ing ngriku. Sanadyan ta sampun nemokaken ingkang mendhet dalah sampun ngaku; priyayi punika boten duka lan merkarakke lare nom kalawau. Tangginipun punika lajeng sanjang kalayan priyayi kalawau, kinanthen unjal ambegan, mekaten: “O alah,kok ya kebangeten bocah kuwi,wis diapiki kok ora ngerti. Malah mupangatke wong sing ngapiki kanthi tumindak sing ora bener.”             Tiyang pitados punika sampun nampi kesaenanipun Gusti linangkung, sampun nampi sih rahmat, sampun katebus saking dosa kanthi regi ingkang awis, inggih punika rahipun Sang Kristus. Tiyang pitados sampun kaapura dosanipun, sampun kauwalaken saking pangwaosing dosa. Tiyang pitados sampun kaparingan gesang enggal. Sih rahmat lan kasaenanipun Gusti ingkang sampun kaparingaken tumrap tiyang pitados elok lan tanpa tandhing. Gusti Allah ingkang sae tan kininten punika ngersakaken manungsa gesang selaras kalayan karsanipun. Minangka tiyang ingkang sampun nampi sih rahmat kesaenanipun Gusti, mesthinipun ugi mbudidaya sakatogipun amrih saged netepi karsanipun Gusti punika. Boten malah sakosok wangsulipun, gadhah pemanggih: “Apa kita kepareng padha ndlarung ing sajroning dosa, supaya wuwuha gedhene sih rahmat?”             Tiyang pitados mesthinipun ajrih damel dosa lan getun menawi nglampahi. Boten malah nggasang lan kendel tumindak lepat dumeh nampeni sih rahmat. Cak-cakan padintenan, limbangan punika, kados ta: ampun bolan-baleni dosa sing padha. Setunggal mbaka setunggal, sumangga dosa pun tilar. Rohayu, Gusti Yesus mberkahi. (Abednego Utomo Prasetyo).

Sabtu Pahing, 8 Agustus 2026 KAMARDIKAN: MILIH MLARAT APA SUGIH. Wulang Bebasan 30:7-9 ————————————————————————————————————————– Mbokmenawi kita sampun nate mireng utawi maos carios Mitologi Yunani. Raja Midas satunggaling raja ingkang gung binathara sugih bandha bandhu mas picis raja brana. Raja Midas nate paring pitulungan dumateng dewa Dyonisius. Karana tumindakipun kalawau mila dewa Dyonisius badhe paring punapa kemawon ingkang dados panyuwunanipun. Raja Midas lajeng nyuwun “punapa kemawon ingkang kadumuk dening astanipun, mugiya malih dados emas.” Panyuwun punika dipun sembadani. Ing satunggaling dinten, Raja Midas nggendhong larenipun estri ingkang taksih alit, lajeng lare punika dumadakan malih dados patung emas. Tamtu kemawon Raja Midas menyesal, gela ingkang kalangkung. Wangsul dumateng waosan Wulang Bebasan 30:7-9, ayat-ayat punika nggadhahi ancas tujuwan ingkang mulya.Piwucal ingkang saged kita pundhut:Angka satunggal, mangga sami menghindari ekstrimitas. Berkah ingkang kalangkung-langkung asring damel tiyang sombong, lajeng nyupe dateng Gusti, malah kepara rumaos mboten merlokake Gusti. Kosokwangsulipun kamlaratan ekstrem saged mbekta manungsa gesang menderita ingkang nemen, malah ugi saged tumuju dumateng raos putus-asa.Angka kalih, mangga sami mensyukurirejeki sakcekapipun(makanan yang secukupnya). Pandonganipun Sang Agur bin Yake punika senada kaliyan Donga Rama Kawula ingkang kawucalaken dening Gusti Yesus: “Kawula mugi Paduka paringi rejeki sacekapipun ing dinten punika.” Bab punika paring piwucal supados kita nggadhahi raos cekap. Fokus gesang kita inggih nyekapi kabetahan ingkang paling pokok, dede nguja nuruti hardaning hawa nafsu kadonyan. Angka tiga, njagi integritas lan nama baik,ampun ngantos gesang kita damel nama baik kita, lan ugi nama baik Gusti tercemar. Ampun ngantos kita kecalan kesaksian hidup. Sae wonten ing kawontenan luber utawi ing kawontenan cingkrang, karakter kita kedah tetep mboten gingsir. Asmanipun Gusti kedah tetep kamulyakake wonten ing sauruting gesang kita. Kadangkinasih, mugi renungan punika estu dados berkah kangge kita sadaya. Amin.(Jasmin Tribita).

Jumat Legi, 7Agustus 2026 DADOS PATULADHAN Titus 2:7 ————————————————————————————————————————– Ngulungaken satunggaling barang dhumateng tiyang sanes ngangge asta kiwa, menggahing budaya Wetan, mirungganipun pabrayan Jawi, dipunanggep boten sopan. Pramila ing kawontenan tinamtu, tiyang ingkang kapeksa ngulungaken barang ngangge asta kiwa, awit asta tengenipun nembe nyepeng barang, padhatan wicanten “Njaluk ngapura ya, nganggo tangan kiwa.” Dene ing kabudayan Kilen boten dados prekawis, awit tiyang Kilen nganggep bilih asta kekalih punika sami mawon. Saben bangsa nggadhahi pranatan kabudayan piyambak-piyambak, pramila kathah tiyang ingkang ngatos-atos menawi nembe mertamu utawi srawung kaliyan tiyang ingkang benten budayanipun. Pakdhe Pdt. Malcolm Brownlee, panyerat buku lan dosen Etika ing UKDW Ngayogyakarta mratelakaken, bilih sopan santun ngrembag bab; jawat asta, pamit saderengipun kesah, lan atur panuwun, kangge ing kabudayan tinamtu. Dene etika nyinaoni bab wigatos lan universal kadosdene katresnan, kasetyan, kajujuran, pirukunan lan kaadilan, kangge sadaya tiyang, lintas budaya. Dados etika langkung tebih tebanipun. Kanthi mirunggan magepokan kaliyan piwucalipun Gusti Yesus Kristus minangka nilai-nilai Kristiani ingkang kedah dipun-ugemi dening saben tiyang pitados. Ingkang punjeripun saking katresnan Gusti Allah lan dhumateng sesami manungsa. Sedaya punika supados saged ndhatengaken katentreman lan kasaenan tumrap lumampahing sesambetan antawisipun satunggal tiyang lan sanesipun ing pasamuwan lan pabrayan agung. Pramila kita kakersakaken supados saged dados patuladhan ing sadhengah kawontenan pasrawungan.    Etika nggadhahi makna langkung rowa (kompleks), ingkang ngemu suraos prinsip piwucal Kristen, ingkang saged kita lampahi, boten namung ing pangucap, ananging nyatunggil ing tumindak saben tiyang pitados. Piwucal punika saged kita tampi lan kita ginakaken minangka lampah (sikap) gesang kita ing pasrawungan. Lampah ingkang mekaten saged dados patuladhan gesang minangka paseksi tumrap jagad, bilih kita punika abdinipun Sang Kristus. Pitungkasipun Rasul Paulus mekaten: “Lan kowe dhewe dadia tuladha ing bab nindakaken panggawe becik. Anggonmu memulang diklawan jujur sarta tumemen.” (Titus 2:7). Rikala kita memucal kanthi bares, jujur lan tumemen, langkung saking punika sageda dados patuladhan ing tumindak kasaenan. (Iskandar MZ).

Kamis Kliwon, 6Agustus 2026 GESANG RUMAKET DHUMATENG SABDANIPUN GUSTI (1) Matius 5:21-37 ————————————————————————————————————————– Gesang rumaket dhumateng sabdanipun Gusti punika tegesipun gesang ingkang tansah sumandhing, cecaketan saha katuntun dening sabdanipun Gusti. Tembung sanes inggih punika ‘gesang ing salebetipun Gusti’. Punika jumbuh kaliyan pangandikanipun Gusti wonten ing Injil Yokanan. (Yok. 15:7) Kados punapa wujud gesang rumaket dhumateng sabdanipun Gusti punika?  Ing waosan punika kita sinau perangan-perangan gesang ingkang nedahaken gesang tiyang pitados ingkang rumaket kaliyan sabdanipun Gusti. 1. Gesang ingkang mboten nengenaken kanepson (21-22) Gesang ingkang asring nepsu perlu ngatos-atos. Awit sabdanipun Gusti, tiyang nepsu punika sampun kapretang nerak angger-angger. Sampun saged dipun adili lan tundhonipun badhe nampi paukuman. Prekawis punika mboten wonten bentenipun kaliyan tiyang ingkang memateni, miturut pamawasipun Gusti. 2. Gesang tansah nindakaken pirukunan (23-25) Gesang ingkang rukun punika saestu endah saha ndhatengaken berkat. (Maz. 133:1-3). Ing Matius 5:9 ugi dipun sebat, tiyang ingkang nindakaken pirukunan kasebat para putraning Allah.  Gesang ingkang rukun ndadosaken pisungsung ingkang kita caosaken katampi dening Gusti. Menawi mboten rukun, awit kalepatan utang piutang, kita badhe kalapuraken saha kita tampi paukuman. (24-26) 3. Gesang mboten lampah jina (27-30) Lampah jina inggih punika tumindak sedheng panci dipun awisi.  Gusti Yesus mucal bilih tiyang jaler ningali dhateng pawestri sanes semahipun lan nggadhahi pepenginan tumindak kados dene dhateng semahipun, punika sampun winastan jina.  Pramila kedah ngatos-atos menggah mripat utawi netra kita.  Piwucalipun Gusti nandhes sanget, menawi mripat punika ingkang ndadosaken dosa, mripat punika kacungkila kemawon, ugi tumrap perangan badan kita sanes ingkang ndadosaken kita dosa.  Trimah mlebet dhateng kraton swarga kanthi perangan badan ingkang mboten jangkep katimbang perangan badan jangkep ananging mlebet ing naraka. (Suyito Basuki).

Rabu Wage, 5Agustus 2026 PRIHATIN MARANG BANGSAKU Rum 9:1- 9 ————————————————————————————————————————– Negara Indonesia iku amba banget kabage ing pulau-pulau saka Sabang nganti tekan Marauke, lan cacahe warga masyarakat udakara 250 juta jiwa.  Kabeh penduduk sing asale saka maneka warna suku, adat, basa, golongan, agama, lan sumebar saka Sabang tekan Merauke. Negara Indonesia sampun madeg ing proklamasi kamardikan tanggal 17 Agustus 1945 iku dadi pasarujukan para leluhur kita. Sampun boten wonten maneh kapisah-pisah ing bates kraton, kasultanan, utawa adhedhasar suku lan panggonane dhewe-dhewe, nanging nunggil dadi siji bangsa lan negara: Negara Kesatuan Republik Indonesia. Rasul Paulus nglairake rasa prihatin lan panelangsane marang bangsa Israel, bangsa sing nunggal daging lan getih karo dheweke. Ingkang sinerat kadosmekaten: “Saiba sedhining atiku lan ora kinira gedhéning prihatinku ing ngatasé bangsaku, bangsaku sing tunggal daging lan getih!” (Rum 9:2).  Ing jamane Rasul Paulus, bangsa Israel iya winates mung tedhak turune Rama Yakob, dene Rasul Paulus iku turunan saka Benjamin, anak ragil saka Rama Yakob. Panelangsane Rasul Paulus iku awit prajanjen saking Gusti Allah wiwit saking Rama Abraham, kang wus kapenuhan ing pakaryane Gusti Yesus Kristus malah ditampik dening bangsa Israel. Para imam, pinituwa, guru-guru Toret lan sabangsa Yahudi dhewe sing masrahke Gusti Yesus supaya seda sinalib ing pangadilane Gubernur Rum sing jenenge Pontius Pilatus.             Bangsa Indonesia pracaya lan ngabekti marang Gusti. Dhasar negara Pancasila diwiwiti kanthi sila Ketuhanan Yang Maha Esa, Kamardikan Indonesia iku berkah lan rahmat saka Gusti. Pengetan kamardikan kaping 81 tahun ing 17 Agustus 2026 iki ngelingake kita, akeh cita-cita luhur, lan tujuwan adege negara Indonesia sing nganti saiki durung bisa kelakon lan maujud. Sumangga sesarengan kaliyan Rasul Paulus sing prihatin lan nelangsani bangsane ing ngarsane Gusti, kita uga nglairake panelangsa lan pamratobat kita, dene KKN (korupsi, kolusi, nepotisme) isih tetep durung bisa dibuwang lan diresiki saka tata urip bangsa kita.(Suharto)

Selasa Pon, 4Agustus 2026 WARISAN LANGGENG PENGKHOTBAH 5:10-19 ————————————————————————————————————————– Wonten piyantun kakung ingkang sampun sepuh ingkang asmanipun pak Danu, seda kanthiyuswa 82 tahun. Piyambakipun sanes tiyang ingkang sugih, boten gadhah griya ingkang sae utawi bandhanipun kathah. Nanging nalika badhe dipun sarekaken atusan tiyang sami rawuh. Ketingal para tanggi tepalih, mantan murid-muridipun, pasamuwaan gereja, ugi para tiyang ingkang nate kabiyantu nadyan kanthi sesideman ugi sami rawuh. Para tiyang wau sami rawuh kepengin ngemut-emut katresnanipun, katulusanipun saha patuladhan gesangipun. Warisan pak Danu sanes raja brana, ananging pandamelipun ingkang dados tuladha tumrap tiyang-tiyang ingkang sami kenal kaliyan pak Danu. Panyerat kitab Pengkhotbah ngemutaaken bilih mburu kasugihan ingkang tanpa ancas tujuan ingkang leres punika muspra tanpa gina.  Wonten tiyang ingkang nindakaken panyambut damel kanthi sakatogipun kangge ngempalaken rajabrana, ananging gesangipun boten tentrem lan boten ngraosaken endahing gesang.  Ing ayat 11 paring piwucal bab punika: tiyang ingkang nyambut damel kanthi sakatogipun lan gesang prasaja, malah saget sare kanthi pules, sak kosok wangsulipun tiyang sugih lan tiyang srakah boten ngraosaken tentrem ing gesangipun. Kenging punapa kok makaten? Awit kasugihanipun ingkang njalari was sumelang, kuwatos, lan dados momotan. Kosok wanagsulipun tiyang prasaja lan jujur saget tilem kanthi pules, awit manahipun kapenuhan ing katentreman. Pangandikanipun Gusti ing dinten punika njalari kula tuwuh pitakenan: “Apa sing bakal tak warisake nalika aku mengko tinimbalan Gusti?” Warisan kang sejati lan langgeng sanes rekening bank, ananging sifat-sifat, katresnan, pangandel(iman) lan daya kang jalari gesangipun tiyang sanes dados sae. Punapa ingkang kita sebar utawi kita tanem dinten punika kangge keluwarga, anggotaning kelompok kita, badhe dados warisan karohanen ingkang badhe lestantun gesang. Mugi piwucal bab ingkang leres dinten punika ngemutaken kita supados tujuan gesang kita namung tumuju ing kalanggengan, inggih punika marisaken manah ingkang sae ingkang sampun katuladhakaken dening Gusti Yesus ingkang kita wujudaken ing sauruting gesang kita. Amin (Nunia Widowinarti).

Senin Pahing, 3 Agustus 2026 RAGADE LARANG 1 Petrus 1:13-25 ————————————————————————————————————————– Setunggal perkawis ingkang njalari bapak duka kalih kula, inggih punika: menawi kula boten kesah sekolah (bolos). Kula nate tanglet, punapa sababipun nalika kula bolos?Bapak ketingal duka sanget, lan ngendikan, kinten-kinten mekaten: “Bapakmu iki wong bodho, wong ora sekolahan. Kowe taksekolahke larang, amrih uripmu besuke luwih ora kaya bapak. Ben uripmu luwih apik lan luwih penak.” Panci menawi kula gagas, bapak nalika disuwuni wragad babagan kangge sekolah, boten nate sambat. Mboh piye carane paribasane, mbudidaya netepi kewajiban babagan prabeya tumrap anggen kula sekolah. “Ragade kathah utawi larang kangge sekolah kula, boten punapa-punapa. Ingkang baken tumrap bapak, gesang kula ing tembe wingkingipun tansaya prayogi.             Serat 1 Petrus 1:13-25 satunggal pangatag tumrap para pitados, amrih mangun pagesangan ingkang aji. Pagesangan ing cundhuk kalayan karsanipun Gusti. Mujudaken pagesangan ingkang aji inggih punika cundhuk kalayan karsanipun Gusti, boten gampil. Mujudaken gesang aji selaras kalayan karsanipun Gusti wonten wragadipun, inggih punika: perjuangan nyingkur karemenan kadonyan ingkang nuwuhaken maneka rupi kasangsaran. Sanadyan ta awrat dikados punapa, ananging tiyang pitados boten pareng kendho mangun pagesangan enggal ing Sang Kristus. Sabab punapa? 1 Petrus 1:18-19 paring katrangan, inggih punika: jalaran Gusti sampun ngedalaken wragad ingkang awis, boten saged kapetang, amrih ajinipun gesanging manungsa. Punapa ta wragad larang ingkang sampun kaparingaken?  Rahipun Gusti Yesus Kristus!             Sih rahmat kawilujengan peparingipun Gusti tumrap para kagunganipun punika awis tan kininten. Kanthi pawadan punika, tiyang pitados mesthinipun boten kendho anggenipun berjuang mangun pagesangan Kristen ingkang sejati. Cak-cakan padintenan limbangan dinten punika:  ora kendho lunga greja sanadyan ati lagi sumpek awit kathahing masalah ingkang kedah dipun sanggi. Rohayu, Gusti Yesus mberkahi. (Abednego Utomo Prasetyo)

Minggu Legi, 2 Agustus 2026 KANTHI MARDIKA: MILIH BERKAH JASMANI UTAWA BERKAH ROHANI? Purwaning Dumadi 25:34 ————————————————————————————————————————– Bapa Iskak ibu Ribka kagungan putra kembar, kaparingan nami Esap lan Yakub. Esap lair wiwitan kanthi badan kebak rambut (wulu), lan dados juru mbebedag kang trampil trengginas. Dene adinipun Yakub lair nomer kalih. Nalika miyos, “….rayine banjur miyos astane nyepengi tungkake Esap, iku diparingi asma Yakub.” Esap banget ditresnani dening ramane, dene Yakub banget ditresnani dening ibune. Nuju sawijining dina nalika Yakub lagi gawe mangsakan, Esap nuli teka saka ing ara-ara, katon sayah. Esap tumuli nembung marang Yakub: “Bok aku kokwenehi mangan sing abang-abang kuwi ta, awit aku kesel.” Nanging Yakub mangsuli: “wewenangmu dadi pambarep iku dolen marang aku dhisik!” Wangsulane Esap: “Lah sedhela engkas aku bakal mati, apa kanggone duwe wewenang pambarep iku?” (Purwaning Dumadi 25:30-32) Piwucal ingkang saged kita pendhet: Sepisan, Bahayanipun pilih kasih tiyang sepuh dumateng lare. Minangka tiyang sepuh ampun ngantos kita langkung tresna dumateng satunggaling lare lan kirang tresna lare sanesipun. Ingkang makaten punika gampil sanget damel pecahing brayat, nuwuhke raossujana ing salebeting kulawarga.Angka kalih, saben manungsa nate ngraosaken luwe, sayah lan kacingkrangan. Wonten ing kawontenan ingkang makaten punika, ampun ngantos kita nyepelekaken lan ngremehaken bab karohanen. Hak kesulungan  (wewenanging pambarep), punika berkah karohanen ingkang inggil ajinipun ampun ngantos dipun sade diijolaken berkah kajasmanen. Sepisan malih, ampun ngantos mbucal berkah rohani namung kangge nampi berkah jasmani. Para kadangingkang kinasih, kula lan panjenengan sampun tepang kaliyan Gusti Yesus Kristus minangka Gusti lan Juruwilujeng. Punika sami kaliyan wewenanging pambarep kanggenipun Yakub. Ampun ngantos Gusti Yesus kita sade, kita ijolke kaliyan “panganan sing abang-abang.” Ampun ngantos kita sade Gusti Yesus kaliyan punapa kemawon. Amin. (Jasmin Tribita).

Sabtu Kliwon, 1 Agustus 2026 AJEN INGAJENAN LAN ANDHAP ASOR Filipi 2:3-4 ————————————————————————————————————————– Ing pepaken unggah-ungguhing basa Jawi dipun-pratelakaken bilih tiyang sanes utawi tiyang ingkang langkung sepuh kedah dipunaosi, tinimbang dhiri pribadinipun piyambak. Tuladhanipun menawi kita nyebat tembung kriya kagem tiyang sanes kedah dipun-kramakaken, tinimbang dhiri priyangga kita piyambak: “Panjenengan tindak, kula kesah; bapak nembe dhahar, kula nembe nedha;” lan sapiturutipun. Pepaken ingkang mekaten nedahaken bilih ngaosi tiyang sanes langkung prayogi, tinimbang dhiri pribadinipun, lan punika langkung utami. Pratelan punika jumbuh kaliyan pangandikanipun Rasul Paulus mekaten: “Nanging kosokbaline kalawan andhap asor kang siji nganggepa marang sijine luwih utama tinimbang awake dhewe; lan saben wong aja mung mikir marang kabutuhane dhewe, nanging elinga uga marang kabutuhaning liyan.” (Filipi 2:3b-4).             Ing gesang minangka tiyang pitados, kita nebihaken wontenipun lampah kanthi motivasi mentingaken dhiri priyangga lan egoisme, nanging ugi nggatosaken kawontenan asanes. Kados punapa ingkang sampun dipunsarirani dening Gusti Yesus, rikala Panjenenganipun tumedhak ing jagad punika. Ing sadangunipun gesangipun namung kangge kabetahan lan kawilujenganipun tiyang kathah. Malah kepara bilih sedaya gesangipun kangge kawilujenganipun jagad, supados manungsa manggihaken karahayon. Langkung saking punika bilih gesang Panjenenganipun dipunparingaken dhumateng kawilujenganipun sadaya manungsa. Pramila ing salajengipun konsep gesang tiyang pitados punika paladosan, mangka tetalesipun paladosan linambaran kaliyan lampah andhap asor. Tanpa wontenipun lampah ingkang mekaten, tumapakipun paladosan boten saged lumampah kanthi sae lan prayogi. Bab ingkang mekaten sanget prayogi lumampah ing gesanging pasrawungan langkung-langkung ing patunggilan Kristen. Ing pasrawungan kita boten saged ngasoraken tiyang sanes, punapa malih ing ngajengannipun tiyang kathah. Punika bab tata krami (etika) ingkang sampun dipunugemi dening meh saben tiyang. Minangka tiyang pitados kita sampun samesthinipun ngugemi paugeran ingkang dipuntetepaken Gusti Allah kanthi mangun gesang bebrayan ingkang rumaket ing pasedherekan. Kanthi lampah ajen-ingajenan lan ngaosi tiyang sanes, Gusti Yesus Kristus piyambak ingkang sampun paring patuladhan dhumateng kita lumantar pakaryan lan paladosanipun ing jagad punika. Ingkang ngrimati sadaya tiyang ing gesangipun.(IskandarMZ)